OBJAWY FAI
Podstawowe objawy zauważane przy konflikcie panewkowo-udowym to:
- umiarkowany do znacznego ból biodra lub pachwiny związany z określonymi ruchami lub pozycjami,
- ból zgłaszany w udzie, plecach lub pośladku,
- sztywność stawu biodrowego,
- ograniczony zakres ruchu bioder,
- klikanie, blokowanie stawu,
- zmniejszona zdolność do wykonywania czynności życia codziennego i uprawiania sportu (Griffin i in., 2016).
FAI może prowadzić do bólu w okolicy stawu biodrowego, ograniczenia zakresu ruchu, a w dłuższej perspektywie może przyczynić się do uszkodzenia chrząstki stawowej
i rozwinięcia się choroby zwyrodnieniowej stawów biodrowych.
PRZYCZYNY KONFLIKTU PANEWKOWO-UDOWEGO
FAI może występować u ludzi w różnym wieku i grupach populacyjnych, ale najczęściej diagnozuje się to schorzenie u młodych dorosłych, zwłaszcza aktywnych fizycznie osób. Osoby zaangażowane w intensywne treningi sportowe, szczególnie te wymagające dużego zakresu ruchu stawu biodrowego, takie jak sporty siłowe, taniec, koszykówka czy piłka nożna, mogą być bardziej podatne na rozwój FAI (Chaudhry & Ayeni, 2014).
FAI może mieć także pewne skłonności rodzinne, co sugeruje pewne dziedziczne elementy predyspozycji do tego schorzenia. Często zauważa się, że osoby z nieprawidłowym kształtem kości udowej lub panewki biodrowej są bardziej narażone na FAI.
DIAGNOSTYKA FAI
Szczegółowa diagnostyka składa się z kilku elementów:
- wywiadu z Pacjentem – w wywiadzie lekarz/fizjoterapeuta dopyta m.in. o:
- okoliczności wystąpienia objawów bólowych, jego umiejscowienie, charakter, nasilenie oraz związane z tym obawy,
- inne urazy w przeszłości,
- choroby przewlekłe/dziedziczne,
- leki przyjmowane na stałe lub w ostatnim czasie,
- cele leczenia oraz rehabilitacji.
- badań obrazowych:
- badanie rentgenowskie (RTG),
- rezonans magnetyczny (MRI),
- tomografia komputerowa (TK),
- artrografia MRI/TK – badanie rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej wykonywane wraz z podaniem środka kontrastowego.
O doborze odpowiedniego badania obrazowego decyduje lekarz.
- badania klinicznego – obejmuje takie elementy jak:
- oglądanie oraz palpacja struktur kostnych, więzadłowych czy powłok skórnych,
- badanie zakresów ruchu,
- badanie siły mięśniowej,
- ocena chodu,
- wykonanie testów prowokacyjnych,
- uzupełnienie kwestionariuszy.
KONFLIKT PANEWKOWO-UDOWY – METODY LECZENIA
Leczenie FAI może obejmować:
- fizjoterapię, w tym terapię manualną, ćwiczenia chodu, ćw. wzmacniające oraz ćw. dynamiczne,
- leczenie farmakologiczne,
- interwencję chirurgiczną: artroskopię, w trakcie której może zostać wykonana:
- acetabuloplastyka, czyli przycięcie i zmiana kształtu obręczy panewki,
- femoroplastyka, to jest zmiana kształtu połączenia głowy i szyi kości udowej,
- naprawa lub oczyszczenie obrąbka (Mansell i in., 2016).
Osoby z podejrzeniem FAI powinny skonsultować się z lekarzem ortopedą, który pomoże dokładnie ocenić stan kliniczny i wyznaczy optymalną ścieżkę terapeutyczną.
Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej na temat biodra, poniżej znajdziesz film lekarza Michała Drwięgi – Ortopedy Traumatologa oraz Ordynatora naszego szpitala w Otwocku, który skutecznie zadba o Twoje biodra.
źródło:https://youtu.be/frCViS6v7GE?list=PLRIVhXrMRpJay94ZNJeYyXWTTf_1Zu5Ki&t=507
BIBLIOGRAFIA
Chaudhry, H., & Ayeni, O. R. (2014). The Etiology of Femoroacetabular Impingement: What We Know and What We Don’t. https://doi.org/10.1177/1941738114521576
Griffin, D. R., Dickenson, E. J., O’donnell, J., Agricola, R., Awan, T., Beck, M., & Clohisy, J. C. (2016). The Warwick Agreement on femoroacetabular impingement syndrome (FAI syndrome): an international consensus statement. Br J Sports Med, 9, 25. https://doi.org/10.1136/bjsports-2016-096743
Mansell, N. S., Rhon, D. I., Marchant, B. G., Slevin, J. M., & Meyer, J. L. (2016). Two-year outcomes after arthroscopic surgery compared to physical therapy for femoracetabular impingement: A protocol for a randomized clinical trial. BMC Musculoskeletal Disorders, 17(1), 1–9. https://doi.org/10.1186/S12891-016-0914-1/TABLES/1
