MIRAI Clinic · Sonochirurgia
01
01
02
W MIRAI określenie sonochirurgia odnosi się do wybranych małoinwazyjnych procedur, w których obraz USG służy do zaplanowania i prowadzenia wkłucia. Lekarz obserwuje w czasie rzeczywistym cel zabiegu, położenie igły oraz sąsiednie tkanki.
Technika może być stosowana w wybranych zabiegach w obrębie stawów, tkanek miękkich i nerwów obwodowych. Nie zastępuje pełnej diagnostyki — dobór procedury zależy od rozpoznania, zgłaszanych dolegliwości i indywidualnej kwalifikacji.
Obrazowanie ultrasonograficzne umożliwia lekarzowi kontrolowanie kolejnych etapów procedury bez użycia promieniowania jonizującego. W zależności od rodzaju zabiegu pomaga ono w:
Badania porównujące iniekcje do stawów wskazują, że prowadzenie pod kontrolą USG może zwiększać dokładność umiejscowienia igły względem techniki opartej wyłącznie na punktach anatomicznych. Większa precyzja nie oznacza jednak gwarancji lepszego efektu klinicznego ani ustąpienia objawów.
W MIRAI do zabiegów sonochirurgicznych kwalifikuje lekarz ortopeda. Podczas konsultacji zbiera wywiad, przeprowadza badanie, ocenia dostępne wyniki diagnostyki i ustala cel procedury. W niektórych sytuacjach może zalecić dodatkowe badania albo konsultację innego specjalisty.
Przed zabiegiem należy przekazać lekarzowi informacje o przyjmowanych lekach — zwłaszcza wpływających na krzepnięcie — a także o alergiach, aktywnych zakażeniach, chorobach przewlekłych i wcześniejszych zabiegach w leczonej okolicy. Sposobu przyjmowania leków nie należy zmieniać samodzielnie; ewentualne modyfikacje ustala lekarz.
Wiele takich zabiegów wykonuje się ambulatoryjnie. Czas procedury i powrót do codziennej aktywności zależą m.in. od rodzaju zabiegu, leczonej okolicy, zastosowanego preparatu i stanu pacjenta.
Prowadzenie pod kontrolą USG pomaga zwiększyć precyzję wkłucia, ale nie eliminuje ryzyka powikłań. Zależnie od procedury możliwe są m.in. przejściowy ból, zasinienie lub krwawienie, zakażenie, reakcja na podany preparat oraz podrażnienie albo uszkodzenie nerwu lub naczynia. Lekarz omawia ryzyko właściwe dla planowanego zabiegu podczas kwalifikacji.
Po zabiegu należy stosować się do zaleceń dotyczących opatrunku, ruchu, obciążania leczonej okolicy, leków i kontroli. Narastający ból, gorączka, rozszerzające się zaczerwienienie lub obrzęk, utrzymujące się zaburzenia czucia albo osłabienie siły wymagają pilnego kontaktu z lekarzem.
