Precyzyjne rozpoznanie
Oceniamy nie tylko miejsce uszkodzenia, ale również stabilność kolana, stan łąkotek i chrząstki, oś kończyny, pracę rzepki oraz sposób przenoszenia obciążeń.
Ortopedia i Traumatologia
Diagnostyka oraz kompleksowe leczenie urazów, chorób i zaburzeń funkcji stawu kolanowego — od uszkodzeń łąkotek, więzadeł i chrząstki po korekcję osi kończyny, leczenie zmian zwyrodnieniowych oraz endoprotezoplastykę.
Chirurgia kolana
01
Kolano jest jednym z najbardziej obciążanych stawów człowieka i jednocześnie znacznie bardziej złożonym mechanizmem niż prosty staw zawiasowy. Podczas ruchu musi zapewniać stabilne przenoszenie ciężaru ciała, amortyzację, zginanie i prostowanie, a także kontrolowane ruchy rotacyjne potrzebne podczas chodzenia, biegania i zmiany kierunku.
Prawidłowa funkcja kolana zależy od współpracy powierzchni stawowych, łąkotek, chrząstki, więzadeł oraz mięśni. Uszkodzenie jednego elementu może zaburzyć rozkład sił i pracę pozostałych struktur, a zdolność kolana do długotrwałego kompensowania takich zaburzeń jest ograniczona. Dlatego nieleczona niestabilność, utrata funkcji łąkotki czy nieprawidłowa oś kończyny mogą z czasem prowadzić do kolejnych przeciążeń i zmian degeneracyjnych.
Współczesna chirurgia kolana dąży do zachowania własnych tkanek i prawidłowej biomechaniki stawu zawsze, gdy ma to uzasadnienie biologiczne i funkcjonalne. Obejmuje zarówno naprawę łąkotek, rekonstrukcję więzadeł i leczenie chrząstki, jak i osteotomie korygujące oś kończyny, a w zaawansowanych zmianach — endoprotezoplastykę.
Oceniamy nie tylko miejsce uszkodzenia, ale również stabilność kolana, stan łąkotek i chrząstki, oś kończyny, pracę rzepki oraz sposób przenoszenia obciążeń.
Dobieramy sposób postępowania tak, aby — jeśli jest to możliwe — zachować własne tkanki, prawidłową biomechanikę i funkcję kolana, uwzględniając wiek biologiczny, aktywność oraz cele pacjenta.
Planujemy cały proces — od diagnostyki i leczenia zachowawczego przez ewentualny zabieg operacyjny po rehabilitację i bezpieczny powrót do codziennej aktywności lub sportu.
02
Kolano tworzą kość udowa, piszczelowa i rzepka, a funkcjonalnie staw dzieli się na trzy przedziały: przyśrodkowy, boczny oraz rzepkowo-udowy. Każdy z nich pracuje w nieco innych warunkach i może być narażony na inne rodzaje przeciążeń oraz uszkodzeń.
Łąkotki pomagają rozkładać obciążenia i stabilizować staw, więzadła kontrolują jego ruch i stabilność, a chrząstka umożliwia płynne przemieszczanie się powierzchni stawowych przy minimalnym tarciu. Pełna funkcja kolana wymaga nie tylko zgięcia i wyprostu, ale także kontrolowanej rotacji oraz niewielkich ruchów w pozostałych płaszczyznach.
Każde kolano różni się również geometrią powierzchni stawowych, osią kończyny i proporcjami poszczególnych struktur. Te cechy osobnicze wpływają na sposób przenoszenia sił, podatność na określone urazy i przeciążenia oraz wybór optymalnego leczenia.
03
Specjaliści MIRAI Clinic zajmujący się chirurgią kolana mają doświadczenie w rozpoznawaniu i operacyjnym leczeniu zarówno urazów sportowych, jak i złożonych problemów przeciążeniowych, osiowych oraz zwyrodnieniowych stawu.
Ortopeda - Traumatolog · Chirurgia kolana, stawu skokowego i stopy
Otwock Profil specjalisty
Ortopeda - Traumatolog · Chirurgia kolana, biodra, łokcia i barku
Otwock Profil specjalisty04
W MIRAI Clinic prowadzimy pacjenta od specjalistycznej konsultacji i diagnostyki przez leczenie zachowawcze lub kwalifikację do operacji aż po rehabilitację. Zakres postępowania dobieramy do rodzaju uszkodzenia, biomechaniki stawu i funkcji, którą pacjent chce odzyskać. Nie każdy problem kolana wymaga leczenia operacyjnego.
Celem diagnostyki jest określenie rzeczywistej przyczyny dolegliwości oraz ocena, jak uszkodzenie wpływa na stabilność, ruch i rozkład obciążeń w stawie.
Badanie kliniczne pozostaje punktem wyjścia do doboru obrazowania; RTG, USG, rezonans i tomografia odpowiadają na różne pytania diagnostyczne i nie zastępują się wzajemnie.
Jeżeli charakter problemu nie wymaga operacji, leczenie koncentruje się na ograniczeniu dolegliwości, poprawie stabilności i funkcji oraz przywróceniu możliwie prawidłowego sposobu obciążania kolana.
Zakres leczenia operacyjnego dobieramy do rodzaju uszkodzenia, stanu tkanek, biomechaniki kolana oraz funkcji, którą chcemy zachować lub odzyskać.
05
Nie. Sposób leczenia zależy od rodzaju i lokalizacji uszkodzenia, jego stabilności, wieku i jakości tkanki, objawów oraz współistniejących zmian w kolanie. Jeśli operacja jest potrzebna, jednym z ważnych celów współczesnego leczenia jest zachowanie możliwie dużej części funkcjonalnej łąkotki.
Nie w każdym przypadku. Decyzja zależy m.in. od stopnia niestabilności, aktywności pacjenta, epizodów „uciekania” kolana, uszkodzeń towarzyszących oraz efektów rehabilitacji. Rekonstrukcja jest częściej rozważana u osób wymagających dużej stabilności rotacyjnej, np. wracających do sportów ze zmianami kierunku.
Rezonans jest szczególnie przydatny w ocenie łąkotek, więzadeł, chrząstki i innych tkanek miękkich, ale nie zawsze powinien być pierwszym badaniem. Dobór obrazowania wynika z wywiadu i badania klinicznego; w wielu sytuacjach ważnym badaniem wyjściowym pozostaje RTG.
Nie. Na dolegliwości mogą wpływać nie tylko uszkodzenia samego stawu, ale również ustawienie rzepki, oś kończyny, praca biodra i stawu skokowego czy sposób poruszania się. Dlatego ocena kolana powinna uwzględniać cały mechanizm obciążania kończyny.
Osteotomia może być rozważana u wybranych pacjentów, gdy nieprawidłowa oś kończyny powoduje przeciążenie określonego przedziału stawu. Celem zabiegu jest zmiana rozkładu obciążeń i ochrona mniej uszkodzonych części kolana, co w odpowiednich przypadkach może odsunąć potrzebę endoprotezoplastyki.
Od rodzaju zabiegu, biologicznego gojenia naprawianych struktur, odzyskania zakresu ruchu, siły, stabilności i kontroli nerwowo-mięśniowej. Sam upływ czasu nie powinien być jedynym kryterium — znaczenie mają również testy funkcjonalne i ocena gotowości do konkretnej aktywności.