Endoskopowa operacja kręgosłupa

Endoskopia kręgosłupa to małoinwazyjna technika chirurgiczna, która pozwala leczyć wybrane schorzenia kręgosłupa przez niewielkie nacięcia, z użyciem kamery i precyzyjnych narzędzi. O możliwości zastosowania tej metody decyduje neurochirurg po analizie objawów, badaniu pacjenta i ocenie badań obrazowych.

Na czym polega endoskopia biportalna kręgosłupa?

Zabieg przeprowadza się przez dwa niewielkie dostępy skórne, nazywane portalami. Przez pierwszy wprowadzana jest kamera endoskopowa, która umożliwia chirurgowi dokładną obserwację operowanego obszaru. Drugi portal służy do wprowadzenia narzędzi chirurgicznych wykorzystywanych między innymi do usunięcia przepukliny krążka międzykręgowego lub odbarczenia kanału kręgowego.

Technikę tę można porównać do artroskopii stosowanej w leczeniu dużych stawów. Zabieg odbywa się w znieczuleniu ogólnym, najczęściej w pozycji na brzuchu. Dwa cięcia mają zwykle mniej niż 1 cm, dzięki czemu dostęp do operowanego miejsca wiąże się z mniejszym naruszeniem tkanek niż w klasycznej operacji otwartej.

Czy endoskopowa operacja kręgosłupa jest bezpieczna?

Endoskopowa operacja kręgosłupa jest metodą małoinwazyjną, ale — podobnie jak każdy zabieg operacyjny — wiąże się z możliwością powikłań. Należą do nich między innymi infekcja, krwawienie lub uszkodzenie struktur nerwowych. Bezpieczeństwo zależy od właściwej kwalifikacji, doświadczenia zespołu oraz indywidualnego stanu zdrowia pacjenta. Lekarz omawia możliwe korzyści i ryzyko podczas konsultacji kwalifikacyjnej.

Korzyści chirurgii endoskopowej kręgosłupa

W odpowiednio dobranych przypadkach technika endoskopowa może ograniczyć uraz operacyjny i ułatwić powrót do sprawności. Do najczęściej wskazywanych zalet należą:

1. Mniejsza inwazyjność — zabieg wykonywany jest przez niewielkie nacięcia, co ogranicza uszkodzenie tkanek miękkich.
2. Sprawniejsza rekonwalescencja — mniejszy dostęp operacyjny może skrócić czas potrzebny na powrót do codziennej aktywności.
3. Mniejsze dolegliwości pooperacyjne — ograniczenie urazu tkanek może wiązać się z mniejszym bólem po zabiegu.
4. Precyzyjna wizualizacja — obraz z kamery endoskopowej pozwala dokładnie obserwować operowany obszar.
5. Krótszy pobyt w placówce — w części przypadków wypis jest możliwy już w pierwszej dobie po zabiegu.

Jakie objawy mogą wymagać konsultacji neurochirurgicznej?

• rwa udowa lub rwa kulszowa,
• ból promieniujący do kończyn,
• zespół korzeniowy,
• chromanie neurogenne,
• nawracający ból kręgosłupa,
• zaburzenia czucia lub osłabienie siły mięśniowej.

Wystąpienie tych objawów nie oznacza automatycznie konieczności operacji. Pierwszym krokiem jest rozpoznanie przyczyny i ocena, czy leczenie zachowawcze zostało wyczerpane.

Wskazania do endoskopowej operacji kręgosłupa

Do zabiegu mogą być kwalifikowani pacjenci z wybranymi schorzeniami kręgosłupa, w szczególności gdy dolegliwości utrzymują się mimo prawidłowo prowadzonego leczenia zachowawczego. Wskazaniami mogą być:

• przepuklina krążka międzykręgowego,
• zwężenie kanału kręgowego (stenoza),
• stenoza otworowa lub zachyłkowa,
• dyskopatia lędźwiowa lub szyjna,
• kręgozmyk w przypadkach możliwych do leczenia małoinwazyjnego,
• ból promieniujący, zaburzenia czucia lub osłabienie kończyn wynikające z ucisku struktur nerwowych.

Ostateczny zakres operacji zawsze ustalany jest indywidualnie. Nie każda przepuklina, stenoza lub dyskopatia może być leczona endoskopowo.

Rodzaje endoskopii kręgosłupa

Operacje endoskopowe mogą być wykonywane w różnych odcinkach kręgosłupa. Dobór dostępu zależy od lokalizacji i charakteru zmian:

1. Endoskopia odcinka lędźwiowego — stosowana między innymi w leczeniu przepuklin dysku i zwężeń kanału kręgowego.
2. Endoskopia odcinka szyjnego — może być wykorzystywana w leczeniu wybranych przepuklin i stenoz w odcinku szyjnym.
3. Endoskopia odcinka piersiowego — wykonywana rzadziej, w ściśle określonych wskazaniach.

Dlaczego stosuje się chirurgię endoskopową?

Chirurgia endoskopowa łączy precyzyjną wizualizację pola operacyjnego z małoinwazyjnym dostępem. Jej celem jest skuteczne odbarczenie struktur nerwowych przy możliwie małym uszkodzeniu zdrowych tkanek. Metoda znajduje zastosowanie zarówno w leczeniu wybranych przepuklin krążka międzykręgowego, jak i części zmian zwyrodnieniowych powodujących stenozę.

W MIRAI Clinic prowadzimy konsultacje i kwalifikacje do endoskopowego leczenia kręgosłupa. Zespół analizuje objawy, wyniki badań obrazowych, dotychczasowe leczenie oraz oczekiwania pacjenta, aby zaproponować właściwą ścieżkę postępowania.

Jeżeli dolegliwości bólowe kręgosłupa promieniują do kończyn albo towarzyszy im osłabienie czucia lub siły mięśniowej, umów konsultację neurochirurgiczną przez formularz kontaktowy MIRAI.

Jak rozwijała się endoskopowa chirurgia kręgosłupa?

Początki endoskopii kręgosłupa sięgają lat 70. XX wieku. W 1973 roku Parviz Kambin w Filadelfii, a w 1975 roku Hijikata w Tokio zastosowali przezskórne dostępy do usuwania fragmentów przepukliny krążka międzykręgowego. Dało to początek rozwojowi endoskopii monoportalnej.

Początkowo metoda była ograniczona przede wszystkim do dostępu transforaminalnego. W kolejnych dekadach rozwinięto dostęp interlaminarny i rozszerzono wskazania poza discektomię lędźwiową. Równolegle rozwijała się endoskopia biportalna, wykorzystująca osobny dostęp dla kamery i narzędzi.

Duży udział w rozwoju technik biportalnych miały ośrodki w Korei Południowej. Po 2020 roku metoda zaczęła być szerzej wykorzystywana także w Europie i innych regionach świata. Obecnie techniki endoskopowe stanowią jedno z narzędzi nowoczesnej chirurgii kręgosłupa, a ich zastosowanie zależy od rozpoznania i doświadczenia zespołu.